Bylica pospolita – Artemisia vulgaris l.

Bylica pospolita – Artemisia vulgaris l.

Bylica pospolitaBylina osiągająca 80 – 120 cm wysokości o wzniesionej, miotlasto rozgałęzionej łodydze; czerwono nabiegłej owłosionej w górnej części. Liście pierzastodzielne z wierzchu żywozielone, pod spodem szarawe. Odcinki liściowe są głęboko piłkowane. Drobne żółte lub czerwonawe kwiatki skupione są w koszyczki 3 – 4 mm długości. Kwiaty zgromadzone są w górnej części łodygi. Bylica pospolita jest częstą rośliną na przydrożach, rumowiskach, miedzach, rowach oraz na stanowiskach ruderalnych.

Surowcem jest ziele – Herba Artemisiae oraz korzeń – Radix Artemisiae. Ziele ścina się w czasie kwitnienia rośliny. Korzenie (bez kłącza) wykopuje się wiosną. Ziele zawiera związki żywicowe, śluz, inulinę, cukry, kwasy organiczne, gorycze, sterole związki mineralne i olejek eteryczny. Korzeń zawiera inulinę, śluz, olejek eteryczny, żywice, cukier i barwniki.

Napar z bylicy, pospolitej działa rozkurczowo. Polecany jest dzieciom i osobom starszym do leczenia schorzeń wątroby i woreczka żółciowego, pęcherza oraz przy nerwobólach i padaczce. Byłica działa pobudzająco na trawienie, wzmaga wydzielanie soków żołądkowych i żółci. W Ameryce Północnej naparem leczy się reumatyzm i przeziębienia. W Chinach dymem z bylicy (papierosy bylicowe) leczy się astmę.

Napar: 20 g ziela zalać 3 szklankami wrzątku. Pić po pól szklanki 2 – 3 razy dziennie. Skuteczniejsza jest jednak nalewka. 20 g ziela (lub kilka świeżych pędów) zalać 100 ml alkoholu 70 % i pozostawić na 2 tygodnie. Następnie zlać do butelek z ciemnego szkła. Zażywa się 30 – 40 kropli 3 – 5 razy dziennie. Dla dzieci lek rozkurczowy sporządza się z 0,25 g sproszkowanego korzenia zmieszanego z łyżeczką miodu. Podawać porcjami 5 razy dziennie

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Astma, B, Choroba wątroby, Korzeń, Nerwobóle, Pobudzający wydzielanie soku zoładkowego, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.