Chmiel zwyczajny – Cumulus lupulus L.

Chmiel zwyczajny – Cumulus lupulus L. Dwupienna bylina wijąca się dookoła podpór i drzew z silnie rozgałęzionymi, mięsistymi Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus)korzeniami. Łodyga dochodzi do 5 m długości, jest ona cienka, wijąca się, na kantach opatrzona włoskami czepnymi.
Dzięki lupulinie szyszki odznaczają się swoistym żywicznym zapachem. Chmiel kwitnie od lipca do września. Występuje w wilgotnych lasach liściastych, olszynach, zaroślach, nad rzekami, na glebach żyznych i wilgotnych. Często uprawiany jest w ogrodach lub też na skalę przemysłową do wyrobu piwa. Rozmnażany jest na wiosnę z korzeni.
 
Surowcem zielarskim są szyszki chmielu oraz jego gruczoły – Strobilius Lupuli. Szyszki chmielu pozyskuje się z upraw, przed całkowitym ich, dojrzeniem, kiedy mają barwę żółto – zielonkawą. Zrywa się je w dzień pogodny, wraz z krótką szypułką, rękami. Suszy się je w suszarni w temp do 400 stopni C. Gruczoły chmielowe otrzymuje się przez otrząsanie ususzonych szyszek. Obydwa surowce maja aromatyczny zapach. Przy dłuższym przechowywaniu tracą skuteczność, powinny mieć nie więcej niż rok i należy je chronić przed światłem i wilgocią.
 
Obecnie szyszki i gruczoły chmielowe stosowane są w ograniczonych ilościach w postaci odwaru, wyciągów lub jako składniki gotowych preparatów przy bezsenności, bolesnych podrażnieniach pęcherza moczowego, przy nadmiernej pobudliwości seksualnej i histerii, przy schorzeniach gruczołu krokowego oraz jako środek pobudzający trawienie. Chmiel stosowany jest również w przypadku schorzeń wątroby. Wykazuje także energiczne działanie przeciwbakteryjne. Powyższe właściwości chmielu są związane przede wszystkim z występowaniem lupuliny. 
 
Zewnętrznie używa się chmielu w postaci kąpieli, okładów i maści w przypadku chorób skórnych, wrzodów, liszajów, ropieni, zapalenia korzonków.
Kąpiele uspokajające: do kąpieli dodać naparu 60 -100 g szyszek chmielowych.
 
Chmiel jest rośliną trującą. Przedawkowanie lupuliny . może być niebezpieczne. Dlatego preparat chmielu należy przyjmować na polecenie lekarza i zgodnie z jego wskazówkami.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, C, Choroba wątroby, Choroby dróg moczowych, Choroby skóry, Działanie uspokajające, Liszaje, Nieżyt pęcherza, Owrzodzenie, Świerzb, Szyszki. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.