Chrzan pospolity – Armoracia lapathifolia Gilib.

Chrzan pospolity – Armoracia lapathifolia Gilib. Wieloletnia roślina zielna o wyprostowanych łodygach do 150 cm wysokości. Korzeń gruby, Gatunek leczniczy  Chrzan pospolity (Armoracia rusticana)mięsisty, żółtawy. Liście odziomkowe bardzo duże (do 40 cm) podłużnie jajowate, karbowane na brzegu, nieco skórzaste, długoogonkowe, Liście łodygowe mniejsze, pierzastodzielne. Kwiaty białe, niepozorne. Kwitnie od maja do lipca. Roślina od dawna uprawiana w ogrodach. Niekiedy można spotkać zdziczałą na miedzach, przydrożach, śmietniskach, na obrzeżach ogrodów. Pochodzi najprawdopodobniej z Europy Wschodniej.
Surowcem jest świeży korzeń – Radix Armoraciae. Zawiera dużo glikozydów siarkocjanowych oraz sole mineralne (potasowe, magnezowe, wapniowe i żelazowe).
W polskiej medycynie ludowej znany jest jako lek przeciw artretyzmowi i zapaleniu ścięgien. Sok z korzeni chrzanu z amoniakiem (w stosunku 4:1) wcierano w chore miejsca. Okłady soku stosuje się w postaci okładów przy leczeniu reumatyzmu, przy bólach stawowych i mięśniowych. Chrzan pomocny jest przy leczeniu niektórych schorzeń wątroby. Ma także działanie bakteriobójcze. Dawniej polecano okłady z soku chrzanu na piersi i plecy przy zapaleniu oskrzeli.
Odwar z chrzanu działa wybielająco na skórę twarzy i rąk.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, C, Choroba wątroby, Korzeń, Reumatyzm. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.