Morfologia brunatnic

Brunatnice obejmują około 1500 gatunków glonów związanych z wodnym środowiskiem morskim.Glony te prowadza osiadły tryb życia na dnie morz, gdzie nierzadko tworzą olbrzymie podwodne łąki.
Brunatnice są organizmami wielokomórkowymi i przybierają rozmaita postać – od stosunkowo drobnych (najwyżej kilkucentymetrowych) do olbrzymich, dochodzących do pona 300 m długości.
Formy drobne mają budowę skorupiastą, poduszeczkowatą lub nitkowatą, zaś formy duże są mocne i giętkie, wielowarstwowe, często zróżnicowane na nibyliscie, nibyłodygi i nibykorzenie. Barwa tych roslin pochodzi od swoistych barwników brunatnych zawartych w ciałkach komórkowych, tzw. chromatoforach. barwniki te maskują zawarty w chromatoforach barwnik zielony – chlorofil – co jest powodem, że te samożywne rośliny nie są zielone, ale mają różne odcienie – od jasnooliwkowego do ciemnobrązowego.
Plechy brunatnic w stanie mokrym są wiotkie i śliskie, w stanie wysuszonym – konsystencji rogu (np. plecha morszczynu). wiele plech dużych i olbrzymich, aby utrzymać ciało w odpowiedniej pozycji, wykształca pęcherze pławne wypełnione powietrzem, a do podłoża przytwierdza się mocnymi krążkami czepnymi albo silnie rozgałęzionymi chwytnikami.
Brunatnice rozmnażają się przez fragmentację plechy, bezpłciowo i płciowo. Organy rozmnażania wykształcają się na całej plesze albo tylko w szczytowych częściach roślin. W cyklu życiowym gatunki brunatnicy, za wyjątkiem morszczynowców, przechodzą przemianę pokoleń (pokolenie gametofitu wytwarza gamety, po koniugacji których powstaje saprofit). Gametofit pod względem morfologicznym może być podobny do saprofitu (przemiana pokoleń izomorficzna) albo jest mikroskopijnie mały i zdecydowanie różni się od sporofitu (przemiana pokoleń heteromorficzna). U morszczynowców brak jest przemiany pokoleń, a lęgnie i plemnie tworzą się w konceptaklach bezpośrednio na sporoficie.