Dymnica pospolita Fumaria officinalis L.

 

Dymnica pospolita Fumaria officinalis L.
(dymnica lekarska, dymówka, polna rutka).
Jednoroczna roślina osiągająca 15—30 cm wysokości. Łodygę ma wzniesioną lub podnoszącą się, wielokrotnie rozgałęzioną. Liście są dwu., trzykrotnie pierzaste o równo wąskich lancetowatych odcinkach, szarozielone. Przypominają wyglądem liście kopru. Drobne różowopurpurowe kwiaty zebrane w kwiatostany groniaste. Kwitnie od maja do września. Dymnica jest dość pospolitym chwastem roślin okopowych i zbożowych, Występuje tez na odłogach i przydrożach.
 
Surowcem zielarskim są kwitnące pędy dymnicy (Herba Fumariae) Ziele dymnicy zawiera alkaloidy izochinolinowe (protopina), związki garbnikowe, żywicowe i kwas fumarowy, sole potasu oraz substancje gorzkie.
 
Napar z ziela dymnicy stosuje się przy nieprawidłowym wydzielaniu żółci. Dymnica działa normalizująco na czynności wydzielnicze wątroby. Doprowadza poziom żółci w przewodzie pokarmowym do stanu fizjologicznego (może hamować lub pobudzać wydzielanie żółci). Pomocniczo używana bywa. jako środek pobudzający apetyt oraz przy zbyt wolnej przemianie materii. Niekiedy stosuje się ją jako środek obniżający ciśnienie krwi. Ziele dymnicy łagodzi dolegliwości żołądkowe. Okłady z dymnicy zmniejszają swędzenie skóry.
 
Napar: 2—3 łyżeczki sproszkowanego ziela zalać 3 szklankami wody i pozostawić pod przykryciem na 3—4 godziny, następnie przecedzić. Pić po łyżce naparu 3—5 razy dziennie.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Apetyt, Cisnienie, D, Nieżyt żołądka, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.