Farbownik lekarski – Anchusa officinalis

Farbownik lekarski – Anchusa officinalis, (czerwieniec, język wołowy, wołowe ziele).

Szorstkoowłosiona bylina lub dwuletnia roślina o silnym kłączu, z podnoszącymi się gałęzistymi łodygami wysokości do 80 cm. Liście są szerokie lancetowate, a kwiaty drobne, początkowo czerwonofioletowe, później ciemnoniebieski? zebrane w charakterystycznie wygięty kwiatostan zwany skrętkiem Kwitnie od maja do sierpnia, przyciągając swym aromatem pszczoły Rośnie na polach i przydrożach suchych zboczach lub jako roślina ruderalna (tzn roślina rosnąca na rumowiskach, wysypiskach pozbawionych roślinności pierwotnej).
 
Surowcem jest ziele farbownika (Herba Anchusae). Zawiera ono alkaloidy oraz alantoinę, a także garbniki i śluzy. Medycyna ludowa uważała go za środek przyśpieszający gojenie się ren. Napary z liści farbownika stosowano przy leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. W dawnych czasach stosowano go jako środek przeciwbólowy i rozkurczowy. Ponieważ jeden zalkatoidów wchodzących w skład ziela ma właściwość trujące, medycyna zarzuciła jego stosowanie. Z młodych liści farbownika przyrządzano sałatę lub gotowanoje jak szpinak. Z racji jednakże wypomnianego alkaloidu farbownika nie propaguję w żywieniu czy profilaktyce, natomiast gorąco polecam amatorom farbiarstwa, artystom plastykom: korzeń farbownika to tradycyjne źródło barwnika ciemnopurpurowego, kwiaty — żółtego lub zielonego. Ze skórki korzenia farbownika otrzymywały dawne pięknisię róż do twarzy.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, F. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.