Iglica pospolita – Erodium cicutarium

Iglica pospolita – Erodium cicutarium (bociany, bociani nosek, bekasek, dziębrenosek).

Jednoroczna lub dwuletnia roślina osiąga ok. 10 – 50 cm wysokości z łodygą szorstkoowłosioną, gałęzistą. Liście pierzastosieczne. Liliowe kwiatv zebrane w 5 – 10-krotne kwiatostany. Kwitnie od kwietnia do września. Owocem jest. rozłupka od nasady zwijająca się w spiralkę, która wkręca owoc w ziemię. Pospolity chwast polny i przydrożny.

Surowcem leczniczym jest ziele (Hebra Erodii cicutarii). Zawiera ono garbniki, kwasy organiczne, kofeinę, choline, histaminę i sole mineralne, prowitaminę A, cukry, witaminę C i K,

Wykazuje działanie przeciwkrwotoczne oraz przeciwskurczowe. Wyciąg z iglicy stosuje się przeciw krwotokom wewnętrznym oraz skurczom – przede wszystkim w bolesnemu miesiączkowaniu.

W medycynie ludowej używano iglicy jako środka moczopędnego i przeciwreumatycznego. Ponoć skuteczny bywał przy przeziębieniach, zapaleniach płuc i chorobach gardła.
W wywarze z iglicy zaleca się kąpać dzieci cierpiące na skazę białkową. Jest to również dobry środek wiatropędny – przydatny dla osób cierpiących na wzdęcia. Nalewką na wódce przemywa się trudno gojące się rany.

Wyciąg (macerat: 1 stołową łyżkę suszonego ziela zalać półtorej szklanki wrzątku i pozostawić pod przykryciem na noc. Przecedzić i pić 4 razy dziennie po 50 g.

Ten wpis został opublikowany w kategorii I, Krwotok wewnętrzny, Trudno gojące się rany, Zaburzenia miesiączkowe, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.