Jabłoń dzika – Malus silvestris

Jabłoń dzika – Malus silvestris
Jabłoń domowa – Malus domestica

Drzewo do wysokości 10 m. o szerokojajowatych liściach, na końcu zaostrzonych, karbowanych lub pakowanych. Okazale kwiaty biało-różowe. Jesienią dojrzewają drobne, bardzo cierpkie jabłuszka. Występuje w lasach liściastych, na miedzach, niekiedy sadzi się ją na skrajach sadów. Gatunek coraz rzadziej występujący. Powszechnie uprawiany jest gatunek – jabłoń domowa (Malus domestica).
 
Surowcem leczniczym jest owoc jabłoni (Fructius Mali). Zawiera dużo cukrów, kwasy organiczne, garbniki, witaminy C, B1 B2, B6, E, K, PP i prowitaminę A oraz sole żelaza, wapnia i fosforu. Jabłuszka dzikiej jabłoni zbiera się jesienią po pierwszych przymrozkach.
 
Świeże owoce jabłoni domowej działają łagodnie przeciw biegunkowo – można je podawać niemowlętom. W medycynie ludowej odwar i jabłka duszone stosuje się, aby poprawić trawienie, zwłaszcza u rekonwalescentów po żółtaczce.
 
Z owoców można robić wino, najlepiej bez drożdży winnych jedynie z dodatkiem cukru i bez wody, a także ocet. Doskonały dodatek do słodkich dżemów truskawkowych.
Młode liście można zbierać na herbatę, natomiast z palonych nasion otrzymuje się namiastkę kawy Z dzikich jabłoni pszczoły zbierają dużo bardziej aromatycznego miodu.
Kora jabłoni z różnymi zaprawami barwi tkaniny na kolor żółty, zielono-czarny, czarny, a z ałunem daje piękną czarną farbę.
 
Herbata ze skórek stosowana jest przeciw reumatyzmowi oraz do płukania przy stanach zapalnych jamy ustnej i krtani. W Rosji używano powideł jako środka przeciwbólowego.
Ten wpis został opublikowany w kategorii J, Owoce, Reumatyzm, Stan zapalny jamy ustnej i krtani. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.