Jałowiec pospolity – Juniperus communis

Jałowiec pospolity – Juniperus communis
 
Krzew lub drzewo szpilkowe do 12 m wysokości, o piramidalnej koronie. Szpilki silnie kłujące po trzy w okółku. Jest to roślina dwupienna. Czarne szyszkojagody występują jedynie na osobnikach żeńskich Rośnie na terenach suchych, porzuconych polach, pastwiskach, skraju lasu, wzdłuż dróg, w borach sosnowych.
S
urowcem leczniczym są szyszkojagody. (Fructus Juniperi). Zbiera się je jesienią przez potrząsanie krzakiem. Zawierają olejek eteryczny, związki goryczowe cukry, juniperinę, związki żywicowe, wosk, sole mineralne oraz garbniki.
 
Jałowiec jest silnym środkiem moczopędnym, stosuje się go więc przy obrzękach wywoływanych niedostateczną pracą nerek. W leczeniu chorób nerek najskuteczniejszy jest w mieszance z innymi ziołami o podobnym działaniu. Zalecany bywa także przy niedostatecznym wytwarzaniu żółci, kwasu żołądkowego, przy złej perystaltyce jelit (przy zaparciach).
Wzmaga apetyt i poprawia samopoczucie.
 
Napar: 1 łyżeczkę owoców zalać szklanką wody i zagotować. Pić 3 razy dziennie po łyżeczce.
 
Olejek jałowcowy lub napary stosuje się w postaci okładów przy bólach gośćcowych, nerwobólach i zapaleniu korzonków nerwowych. Francuzi używają kompresów do leczenia wrzodów oraz czyraków. Przy wypryskach dobrze jest przemyć skórę naparem. Na nieprzyjemny zapach z ust najskuteczniejsza kuracja to żuć po 4 „jagody" jałowca dziennie. Nie wolno jałowca nadużywać, by nie podrażnić układu moczowego, i pokarmowego.
 
Ma szerokie zastosowanie w kuchni, warto dodać, że likwiduje on nieprzyjemny zapach przy przyrządzaniu cynaderków. Nie powinno go zabraknąć również przy marynowaniu kurek, gąsek i surojadek.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Apetyt, Choroby dróg moczowych, J, Moczopędny, Pobudzający wydzielanie soku zoładkowego, Szyszkojagoda. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.