Kocimiętka właściwa – Nepeta cataria

Kocimiętka właściwa – Nepeta cataria

Wieloletnia roślina zielna o miłym aromacie. Łodyga wzniesiona, cała krótko szaroowłosiona, gałęzista, od 50 do 100 cm wysokości Liście sercowato-jajowate, na długich ogonkach, grubo piłkowane. Grzebieciste, białe lub różowe kwiaty zebrane w nibyokółki skupione są w kwiatostany groniaste. Roślina ruderalna. Kilka wartościowych odmian w uprawie.

Surowcem leczniczym jest ziele (Herba Nepetae). Zawiera dużo olejku eterycznego, kwas nepetalowy oraz związki irydoidowe i związek goryczowy. Zbiera się całe części naziemne przed rozpoczęciem kwitnienia i suszy w przewiewnym miejscu. Szczególnie cenna jest odmiana cytrynowa zawierająca w zielu do 0,38 % olejku eterycznego o zapachu bardzo podobnym do melisy (przypominającym cytrynę).

Roślina ma właściwości bakteriostatyczne. W medycynie ludowej ziele używane bywa przy chronicznych bronchitach, chorobach żołądka oraz przy nieregularnej menstruacji.
Lekarze zalecają ją spożywać na pół godziny przed jedzeniem dla wywołania apetytu Duża zawartość olejku lotnego decyduje o właściwościach uspokajających. Kocimiętka leczy nerwice serca, zwiększa amplitudę i częstotliwość skurczów mięśnia sercowego.

Macerat: 1 łyżkę stołową ziela zalać półtorej szklanki wrzątku, pozostawić pod przykryciem na 2 godziny, następnie przecedzić. Przyjmować po 1 łyżce stołowej na pół godziny przed jedzeniem 4 razy dziennie.

Olejek z kocimiętki służy za przynętę na polowaniach, przywabia bowiem niektóre zwierzęta, np. rysie, pumy, lwy. Dawniej pszczelarze nacierali w celach dezynfekcyjnych oraz dla „złagodzenia" pszczół ręce i wnętrze uli podczas prac w pasiece.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Apetyt, Bronchit, Choroba wrzodowa żołądka, K, Nerwobóle, Zaburzenia miesiączkowe, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.