Komosa strzałkowata – Chenopodium bonus – henricus

Komosa strzałkowata – Chenopodium bonus – henricus (lebioda, mączyniec, gęsia stopa, dobry Henryczek).

Komosa strzałkowata (Chenopodium bonus-henricus L.)Bylina od 15 – do 60 cm wysokości, pokryta mączystymi włosami. Korzeń gruby, mięsisty, wielogłowi. Łodyga prosta, pojedyncza albo rozgałęziona, kanciasta, zielona lub czerwonawa, początkowo pokryta mączystymi włoskami, później naga i gładka. Liście długoogonkowe, trójkątnie oszczepowate, całobrzegie, zaostrzone, brzegiem faliste. Kwiaty są obupłciowe lub tylko żeńskie, zielonawe, zebrane w kłosokształtne wiechy u nasady ulistnione lub bezlistne. Owoce przeważnie spłaszczone z kulistym nasieniem. Występuje na łąkach, wysypiskach śmieci, przy domach – jest to bowiem roślina ruderalna. Pospolity chwast na całym obszarze Polski.

Surowcem zielarskim są liście (Folium Chenopodii henricus). Liście zbiera się w lipcu. Suszy się w cieniu w temperaturze do 35 °C.
Odwaru z liści używa się przy strupach na głowie i różnych wypryskach skórnych. W medycynie znany jest również odwar z korzeni komosy. Stosowany jest on przy trudno gojących się ranach i zaflegmieniu dróg oddechowych. Zewnętrznie w postaci okładów leczy świerzb. W okolicach Poznania młode liście komosy są przyrządzane jak szpinak. Dawniej pożywienie biedoty.

Napar: 20 części liści komosy strzałkowej, 10 część korzenia omanu wielkiego, 10 części kwiatu ślazu. Wsypać łyżkę czubatą na 3/4 szklanki wody. Naparzać pod przykryciem, stosować do okładów.

Komosa strzałkowata  
Ten wpis został opublikowany w kategorii K, Liście, Świerzb, Trudno gojące się rany. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.