Krwiściąg lekarski -Sanguisorba officinalis L.

Krwiściąg lekarski (Sanguisorba officinalis L.) Krwiściąg lekarski – Sanguisorba officinalis
Bylina 60-150 cm wysokości. Kłącze grube zdrewniałe, ciemnobrązowe, z długimi i cienkimi korzeniami. Łodyga z 3 lub 4 liśćmi, wzniesiona, przeważnie pojedyncza, naga, pusta, nieco błyszcząca. Liście nieparzysto – pierzastodzielne, nagie. Liście przyziemne tworzą rozetę. Kwiaty ciemnobrunatne czerwone, obupłciowe, zebrane w podłużne główki na końcu łodyg w długoszypułkowych kłosach. Owocem jest orzeszek.
Występuje głównie na wilgotnych łąkach.

Surowcem zielarskim jest ziele (Herba Sanguisorbae officinalis) oraz kłącze z korzeniami (Rhizoma cum Radix Sanguisorbae officinalis). Zawiera garbniki katechinowe, olejek, eteryczny, kwaśny szczawian wapnia, skrobię, saponiny, barwniki i witaminy K i C.

Zbiór ziela przeprowadza się w czasie kwitnienia, kłącze z korzeniami zbiera się po zwiędnięciu rośliny. Suszyć w cieniu w temperaturze do 35 °C. Surowiec po wysuszeniu nie powinien mieć zapachu.

Jest to znany już od średniowiecza lek przeciwkrwotoczny i przeciwbiegunkowy stosowany przy krwotokach płucnych, żołądkowych, jelitowych i macicznych oraz przy nieżytach jelita grubego. Świeże roztarte ziele stosuje się na rany i wrzody. Rosyjski uczony B. Tokin stwierdził, że świeży sok krwiościągu ma właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Najsilniejsze działanie przeciwkrwotoczne ma sok ze świeżych roślin. W Niemczech liście używane są do dietetycznych zup wiosennych.

Napar: łyżka pięciornika kurze ziele, łyżka kory dębowej i pół łyżki korzenia krwiściągu na 2 szklanki wody, gotować 10 minut i dawać małym dzieciom co godzinę po łyżeczce, a starszym po łyżce stołowej.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Biegunka, K, Korzeń, Krwotok wewnętrzny, Kłącze, Przeciwkrwotoczny, Sok, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.