Kuklik pospolity – Geum urbanum L.

Kuklik pospolity (Geum urbanum L.) Kuklik pospolity – Geum urbanum. (kuklik goździkowy, kuklik żółty).

Roślina wieloletnia 30 – 60 cm wysokości z dosyć grubym korzeniem. Łodyga miękko owłosiona. Lisie z dużymi przylistkami. Dolne przerywanopierzaste, górne 3-dzielne lub klapowe. Kwiaty złocistożółte, wzniesione do góry. Owocem jest krótko-jedwabisto-owłosiony orzeszek.

Rośnie w wilgotniejszych, prześwietlonych lasach, na rumowiskach. Przy drogach, w zaroślach, często w sąsiedztwie roślin azotolubnych. Rozmnaża się z nasion.

Surowcem zielarskim jest korzeń (Radix urbani). Zawiera on następujące związki biologicznie czynne: garbniki, gorycze, flawonoidy, cukry, enzymy oraz lekko toksyczny olejek eteryczny zwany eugenolem. Części podziemne wykopuje się jesienią. Oczyszczone, ewentualnie umyte i odsączone korzenie suszy się szybko w temperaturze do 40 °C, ponieważ łatwo wilgotnieją. Po wysuszeniu mają zapach goździkowy.

Stosowany jest przy przewlekłych biegunkach i atonii (osłabienie napięciu mięśniowego). Działa uspokajająco w stanach podniecenia nerwowego. Ułatwia wykaszliwanie przy bronchitach. Zalecany przy krwotokach z macicy.

Zewnętrznie używa się go do płukania przy zapaleniach gardła lub jamy ustnej. Usuwa nieprzyjemny zapach z ust.

Na południu Europy pije się wino, w którym macerował się korzeń kuklika. Podobno obniża kwasotę żołądka i temperaturę ciała,

Odwar: łyżeczkę sproszkowanego surowca na szklankę wody, gotować 10 min., przecedzić. Po ostudzeniu pić po dwie szklanki dziennie (przy krwotokach z macicy).

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Atonia, Biegunka, Bronchit, K, Korzeń, Krwotok wewnętrzny, Uspakajający, Zapalenie gardła. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.