Lebiodka pospolita – Origanum vulgare

Lebiodka pospolita Origanum vulgareLebiodka pospolita – Origanum vulgare (dziki majeranek).
Wieloletnia roślina zielna o przyjemnym zapachu. Łodygi wzniesione, czerwonawonabiegłe, w górze rozgałęzione Liście podługowato jajowate do 3 cm długości, od spodu gruczołowato przeświecające Liliowe, grzbieciste kwiaty zebrane w nibyokółki skupione są w szczytowe podbaldachy. Występuje na nasłonecznionych zboczach, brzegach lasów, łąkach i przy drogach.

Surowcem zielarskim jest ziele (Herba Origani). Zawiera olejek eteryczny, związki goryczowe, garbniki, żywicę, fitosterol. Zbiera się je w początkach kwitnienia ścinając górną cześć łodygi podczas słonecznej pogody. Suszyć w przewiewnych miejscach.

Lebiodka do dziś jest ulubionym lekiem ludowym na Śląsku. Stosuje się w postaci naparów jako środek antyseptyczny, uspokajający, przeciwskurczowy. Polecana bywa przez lekarzy, zwłaszcza przy naruszeniu funkcji układu nerwowego, bezsenności, rozstrojeniu nerwów. Lebiodka wybitnie poprawia trawienie. Można ją stosować przy bronchitach jako środek wykrztuśny. W postaci okładów napar lebiodki stosuje się przy bólach gardła oraz w postaci kąpieli przy schorzeniach dermatologicznych.
W medycynie ludowej poleca się napary z lebiodki przy bolesnym miesiączkowaniu i chorobach kobiecych, bólach serca, przeziębieniu, kaszlu i kokluszu, a także przy gośćcu i skazie moczanowej.

Napar: 1 łyżkę ziela zalać półtorej szklanki wrzątku. Pić 2 – 3 razy dziennie po pół lub ćwierć szklanki.

Z kwiatów otrzymuje się znakomity pomarańczowy barwnik do wełny. Olejek znalazł zastosowanie w kosmetyce. Świetna przyprawa do mięs, sosów, sałatek, pizzy, drobiu.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Antyseptyczny, Bezsenność, Bolesne miesiączkowanie, Bronchit, Działanie uspokajające, Kaszel, Koklusz, L, Przeciwskurczowy, Przeziębienie, Serce, Trawienie, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.