Majeranek ogrodowy -Majorana hortensis L.

Inaczej zwany majeran ogrodowy, majoran. Jednoroczna lub dwuletnia roślina wyrastająca do 50 cm wysokości. Łodyga wzniesiona, rozgałęziona, u podstawy zdrewniała. Liście drobne, ogonkowe, podługowato – jajowate i łopatkowate, całobrzegie, z gruzełkami. Cała roślina jest szaro owłosiona.

Z uwagi na swoje pochodzenie (rejony Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej) majeranek ogrodowy potrzebuje pod uprawę terenu ciepłego, nasłonecznionego i osłoniętego od wiatrów. Wymaga gleby zasobnej w wapń.
Surowcem zielarskim jest ziele majeranku (Herbu Majoranae). Zbiera się je przed kwitnieniem, zazwyczaj w czerwcu i lipcu. Ziele majeranku zawiera gorycze, śluz, witaminę C i karoten. Dzięki tym składnikom znosi stany skurczowe żołądka i jelit, pobudza wydzielanie soku żołądkowego, działa ściągająca, zmniejszając nadmierną fermentację w przewodzie pokarmowym. Działa bakteriostatycznie i przeciw zapalnie.

Majeranek stosowany  jest przy zaburzeniach trawienia, wzdęciach, kolce jelitowej i biegunce, a także przy zaflegmieniu dróg oddechowych i przeziębieniu oraz do kąpieli wzmacniających system nerwowy. Maść majerankowa stosowana bywa w nieżytach błony śluzowej nosa u dzieci.

Głównie jednak jest używany jako przyprawa do potraw mięsnych, wędlin, pieczeni i zup, do dań rybnych, sosów, sałatek, itp.

Odwar: łyżkę ziela majeranku zalać szklanką wody, dobrze wymieszać i ogrzewać przez 30 minut nie dopuszczając do wrzenia. Przecedzić, pić 3 razy dziennie po łyżce stołowej.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Biegunka, M, Niestrawność, Nieżyt żołądka, Żołądek i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.