Mak polny – Papaver rhoeas L.

Mak polny – Papaver rhoeas L.
Mak polny (Papaver rhoeas L.) Roślina jednoroczna, wysokości 30—90 cm, posiadająca pionowy, biało-żółty korzeń z bocznymi korzeniami. Łodyga prosta pojedyncza lub rozgałęziona, cała odstająco owłosiona. Liście naprzemianległe, pojedynczo łub podwójnie pierzastodzielne lub wrębne, o łatkach lancetowatych, zwykle grubo ząbkowanych, zaostrzonych lub tępych, zakończonych szczecinką. Kwiaty pojedyncze 4-krotne, osadzone na szczytach łodygi. Płatki, korony purpurowe lub brunatno-czerwone, w nasadzie zwykle z czarną plamą. Owocem jest torebka, naga, jajowata lub wydłużona (makówka). Pospolity chwast w zbożach i na ugorach, szczególnie na ziemiach piaszczystych.

Surowcem zielarskim jest kwiat maku polnego (Flos Rhoeados). W skład surowca wchodzi mieszanina alkaloidów izochinolinowych i pokrewnych (m. in. readyna), antocyjany (m. in, cyjanina), kwasy organiczne, śluz (do 10%), fitosterol, sole mineralne i inne związki..

Surowiec działa powlekająco na błony śluzowe górnych dróg oddechowych, zmniejsza ich podrażnienie, pobudza ruchy nabłonka rzęskowego i ułatwia odksztuszanie. Polecany jest w nieżycie jamy ustnej, gardła i oskrzeli, przy uporczywym kaszlu (szczególnie tzw. suchy kaszel), bólu gardła i chrypce, pomocniczo przy anginie i kokluszu. Zewnętrznie stosuje się go przy zapaleniu dziąseł (płukanka) i w zapaleniu spojówek i powiek (przymoczki).

Odwar: 1—1 1/2 łyżki kwiatów na szklankę wody, gotować' 2 min., przecedzić. Pić 1 – 2 łyżki 3 – 5 razy dziennie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Kaszel, Kwiaty, M, Nieżyt gardła, Nieżyt oskrzeli. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.