Malina właściwa – Rubus idaeus L.

Malina właściwa – Rubus idaeus L. (maliniak).
Malina właściwa (Rubus idaeus L.)Krzew do 2 m wysoki o wyprostowanych, łukowato wygiętych drewniejących pędach opatrzonych w dole szczeciniastymi kolcami. Liście nieparzystopierzastosieczne, 3 – 5 – 7 listkowe o jajowatych zaostrzonych brzegiem piłkowanych listkach, od spodu biało filcowatych. Białe, promienista kwiaty zebrane są po kilka na szczycie pędów. Owoce zbiorowe złożone z mięsistych pestkowców, wewnątrz puste, odpadające od pozostałego na szypułce białego, dna kwiatowego dojrzewają w lipcu lub sierpniu. Występuje bardzo pospolicie w całej Polsce na zrębach, w widnych lasach, często na skraju lasu. Wiele odmian maliny jest w uprawie.

Surowcem jest owoc zbiorowy — Fructus Rubi idaei i liść — Folium Rubi idaei. W owocach zawarte są cukry, kwasy organiczne, pektyny, sole mineralne, dużo witaminy C, olejki eteryczne, śluzy, glikozyd antocyjanowy. W liściach występuje dużo garbników, kwasy organiczne, sole mineralne (przede wszystkim potasowe), cukry, żywice i śluzy Owoce zbiera się zupełnie dojrzale i suszy w temperaturze do 40 śt. C, Lifcie zbiera się w maju.

Napar lub syrop z owoców jest powszechnie znanym i stosowanym środkiem napotnym i przeciwgorączkowym Używa się ich przy przeziębieniach, grypie, anginie itp. Szczególnie polecane są dzieciom i osobom starszym. Liście działają tonizująco, ściągająca i moczopędnie. Odwary z liści stosuje się przy przewlekłych biegunkach, krwawieniach wewnętrznych i macicznych oraz upławach. Zewnętrznie przy schorzeniach jamy ustnej, gardła, krtani oraz niektórych chorobach skórnych.
Syrop malinowy używa się do łagodzenia przykrego zapachu i smaku leków. Liście wchodzą w skład herbat ziołowych. Suszone pędy maliny dodane do parzenia gorszych gatunków herbaty znakomicie ją aromatyzują.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Angina, Grypa, Liście, M, Owoce. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.