Nasturcja ogrodowa – Tropaeolum majus L.

Nasturcja ogrodowa – Tropaeolum majus L. (nasturcja większa, nasturcja pnąca).
Roślina jednorazowa lub trwała, wysokości do 2 m. Łodygę ma mięsistą, jakby wodnistą, kruchą, płożącą się lub pnącą. Liście tarczowate, klapowane lub głęboko dłoniastodzielne. Kwiaty żółte, pomarańczowe lub czerwone. Kielich zakończony jest ostrogą długości do 3 cm.
Pochodzi z Ameryki Południowej, najczęściej uprawiana jest w ogródkach i na balkonach. Dużą zaletą nasturcji jest łatwość jej uprawy. Nasiona wysiewa się pod koniec kwietnia od razu na miejsce stałe. Najlepiej rośnie na glebach lekkich, średnio żyznych i średnio wilgotnych, w miejscach nasłonecznionych.

Surowcem zielarskim są nasiona nasturcji (Semen Tropaeoli). Dojrzałe owoce zbiera się w sierpniu i wrześniu, dosusza je w przewiewnym miejscu i wyłuskuje nasiona. Surowiec ma zapach bulwy topinamburu, początkowo jest bez smaku, później odczuwa się jednak silne pieczenie języka.

Nasiona zawierają glikozyd glikotropeolinę, z której w wyniku fermentacji — po uszkodzeniu łupiny nasiennej — powstaje izosiarkocyjanian benzylowy stanowiący główny składnik olejku lotnego zawartego w nasionach. Oprócz tego stwierdzono obecność bardzo skutecznych, lecz mało trwałych antybiotyków. Działają one silnie na bakterie chorobotwórcze, zwłaszcza atakujące drogi moczowe i oddechowe.

Nasiona stanowią zazwyczaj składnik gotowych preparatów stosowanych przy ostrych i chronicznych zapaleniach dróg moczowych, jak również przy zapaleniach płuc i grypie. Oprócz nasion stosuje się w medycynie ludowej kwiaty, liście i sok wyciśnięty ze świeżego ziela. Dawniej ziele użytkowano w lecznictwie, jako lek przeciwszkorbutowy. Nasturcja przeciwdziała rozwojowi mszycy wełnistej.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Grypa, Kwiaty, Liście, N, Nasiona, Sok i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.