Połonicznik nagi – Herniaria glabra L.

Roślina roczna lub dwuletnia od 5 do 15 cm długa o żółtozielonej barwie. Korzeń wrzecionowaty, drewniejący. Liczne łodygi o drobniutkich eliptycznych liściach rozesłane są na glebie. Niepozorne żółtozielone kwiaty siedzące, zebrane są w kłebiki. Występuje pospolicie na suchych, piaszczystych miejscach, na polach, brzegach wód,l pastwiskach, ugorach, przydrożach, na bagiennych glebach.

Surowcem jest ziele – Herba Herniariae. Równowartościowego surowca dostarcza drugi gatunek – połonicznik kosmaty – Herniaria hirsuta. Ziele połonicznika zawiera flawonoidy, pochodne kumaryny, saponozydy trójterpenowe, garbniki, antocjany, olejek lotny i kwasy organiczne.

Połonicznik jest stosowany przede wszystkim w chorobach nerek. Obniża poziom mocznika i chlorków we krwi, wykazuje właściwości bakteriobójcze. W lecznictwie ludowym stosuje się go przy kamicy nerkowej ponieważ substancje czynne w nim rozkruszają kamienie i umożliwiają wydalanie ich z moczem. Obecnie zaleca się go przy kamicy nerkowej i pęcherzowej, zwłaszcza gdy jednocześnie występują stany zapalne i bolesne parcia moczu. Nie podaje się go w ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek.

NAPAR: 1 do 2 łyżeczek ziela zalać 0,5 litra wrzątku. Po 10 minutach przecedzić. Pić po 2 łyżeczki 2 – 3 razy dziennie. Często surowiec łączy się z innym i ziołami o działaniu moczopędnym, rozkurczowym i bakteriobójczym. Połonicznik wchodzi w skład drażetek Amionin.

Ziele połonicznika stosowane jest w kosmetyce, Napary działają zmiękczająco i wybielająco na skórę, usuwają piegi.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Kamica nerkowa, Kamica pęcherzowa, Nerki, P, Ziele i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.