Rdest wężownik – Polygonum bistoria L.

Rdest wężownik – Polygonum bistoria L. (rdest łąkowy, żmijowy korzeń, raczki, wężownik).
Bylina wyrastająca do 1 m wysokości, z silnym, czarnym, wężowato powyginanym kłączem. Łodyga sztywna, skąpo ulistniona, zwykle krótko owłosiona. Liście odziomkowe o brzegu falistym, z wierzchu zielone, pod spodem sinawe, jajowato lancetowate, osadzone na ogonkach dłuższych od blaszek. Kwiatostan szczytowy (długości do 6 cm), gruby, walcowaty, złożony z drobnych, 5-krotnych, różowych kwiatów. Owocem jest trójkanciasty, brunatny orzeszek. Występuje na wilgotnych, torfiastych łąkach i polanach.

Surowcem zielarskim jest kłącze rdestu wężownika (Rhizoma Bistortae). Kłącze zbiera się jesienią. Wykopuje się widłami amerykańskimi. Wydobyte kłącza myje się szybko, dokładnie, a po obeschnięciu oczyszcza z części nadziemnych, szyjki korzeniowej i z korzeni. Do oczyszczania kłączy należy używać nierdzewnych noży. Suszy się w suszarni ogrzewanej w temp. do 50°C. Dobrze wysuszone kłącza powinny być twarde, trudno łamliwe, o barwie z zewnątrz ciemno-brunatnej, na przełomie od różowej do brunatno-różowej.

W leczniczym kłączu znajduje się 20% garbników, głównie katechinowych, kwasy organiczne oraz znaczne ilości skrobi. Wewnętrznie stosowany jest przy leczeniu biegunek (działanie ściągające) i stanów zapalnych błon śluzowych, a także jako środek tamujący krew przy krwawieniach wewnętrznych. Zewnętrznie stosowany jest do płukania jamy ustnej i gardła oraz do okładów na owrzodzenia, oparzenia i trudno gojące się rany.

Ponadto jest surowcem przemysłowym, znajdującym zastosowanie w garbarstwie i farbiarstwie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Biegunka, Krwotok wewnętrzny, Kłącze, Oparzenia, Owrzodzenie, R, Surowiec zielarski, Trudno gojące się rany. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.