Rumian szlachetny – Anthemis nobilis L.

Rumian szlachetny – Anthemis nobilis L. (rumian rzymski, rumian włoski, rumianek rzymski).
Roślina wieloletnia, 15-30 cm wysokości, silnie aromatyczna, owłosiona i gęsto ulistniona. Łodyga rozgałęziona, walcowata i żeberkowana. Liście podwójnie pierzastosieczne, odcinki równowąskie lub 2-3 dzielno. Kwiaty zebrano w koszyczki osadzone na szczytach rozgałęzień, kwiaty brzeżne białe, kwiaty środkowo żółte Owocem jest żeberkowana niełupka.
Uprawiany jest jako roślina lecznicza, przemysłowa i dekoracyjna. Niekiedy występuje na przydrożach i nasypach kolejowych jako roślina zdziczała.

Surowcem zielarskim są koszyczki rumianu szlachetnego (Anthodium Anthemidis). Zbiór przeprowadza się podczas suchej i słonecznej pogody przed pełnym kwitnieniem. Zebrane koszyczki (bez szypułek) należy możliwie najszybciej wysuszyć w przewiewnym miejscu w temperaturze otoczenia lub w suszarni w temp. do 55°C. Surowiec ma silny aromatyczny zapach i gorzki, korzenny smak.

Koszyczek rumianu szlachetnego zawiera 0,6 -1% olejku eterycznego (w tym azulen, chamazulen), estry kwasów izomasłowego, angelikowego, metylokrylowego i innych, flawonoidy (głównie apigeninę), fitosterole, glikozydy kumarynowe, kwasy organiczne, garbniki, substancje goryczkowe i cholinę.

Kwiat rumianu działa przeciwzapalnie, przeciw skurczowo, odkażająco i wiatropędnie. Odwary z rumianu zalecane są przy schorzeniach przewodu pokarmowego, skurczach żołądka, dolegliwościach jelitowych i zaburzeniach menstruacji. Zewnętrznie używa się go do okładów przy obrzękach, zranieniach, oparzeniach i stanach zapalnych skóry, a także do płukania włosów – wzmacnia i rozjaśnia je.

Napar: 4 łyżki kwiatów zalać 2 szklankami wrzątku. Po zaparzeniu i odcedzeniu pić ciepły napar 2 razy dziennie lub stosować go zewnętrznie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Choroba wrzodowa żołądka, Dolegliwości żołądkowe, Kwiaty, Niestrawność, Nieżyt żołądka, R, Surowiec zielarski. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.