Rzeżucha gorzka – Cardamine amara L.

Rzeżucha gorzka – Cardamine amara L.
Rzeżucha łąkowa – Cardamine pratensis L.
Roślina wieloletnia. 10-45 cm wysokości, z rozłogami. Łodyga wzniesiona, dęta, kanciasto bruzdkowana, dołem owłosiona. Liście krótkoogonkowe, nieparzysto – pierzasto – sieczne, prawie całobrzegie, liście dolne w różyczce, kwiaty bladoliliowe lub białe. Owocem jest łuszczyna.
Występuje na wilgotnych łąkach, brzegach jezior i rzek w zaroślach.

Surowcem zielarskim jest ziele rzeżuchy łąkowej (Herba Cardaminis pratensis). W zielu rzeżuchy występuje olejek gorczyczny tiocyjanianowy dużo witaminy C i nieco mniej witamin A, B, E, K, białka, cukry i inne związki. Bogate jest w łatwo przyswajalne żelazo i wapń, a także siarkę oraz cenny jod.

Ziele rzeżuchy łąkowe] stosowane jest w lecznictwie ludowym jako środek przeciw gośćcowy i rozkurczowy. Spożywane jest też na surowo w postaci sałatek i jako przyprawa.
Dzięki związkom siarki działa korzystnie na włosy, paznokcie i skórą. Ze względu na zawartość żelaza, witaminy E i wapnia pomaga w leczeniu anemii, a ziemistym cerom (po zimie) dodaje koloru i blasku. Stąd wchodzi w skład różnych „zielenin” w kuracjach wiosennych. Ponieważ zawiera jod, polecane jest przy niedoborze tęgo mikroelementu w niedoczynności tarczycy i w wolu prostym. Systematyczne jadanie rzeżuchy przez okres zimy prawdopodobnie skutecznie chroni przed wszelkimi zaziębieniami.

Przyrządzając sałatki lub surówki z dodatkiem rzeżuchy, nie należy stosować octu, lepiej zastąpić go sokiem z cytryny. Żelazo zawarte w zielu rzeżuchy z kwasami tworzy nierozpuszczalne związki i jest nieprzyswajalne dla naszego organizmu. Więc robiąc sałatki zastąpmy ocet śmietaną lub sokiem z cytryn, który choć kwaśny, kwasów nie zawiera.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Anemia, Przeciwskurczowy, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.