Ślaz dziki – Malva sylvestris L.

Ślaz dziki – Malva sylvestris L. (ślaz leśny, malwa leśna, ślazisk, guziczkowe ziele, ślaz zajęczy).
Roślina dwuletnia lub trwała, 30-100 cm wysokości. Łodygę ma wzniesioną lub podnoszącą się, u góry odstająco owłosioną. Liście okrągłe, pięcio – siedmioklapowe, brzegiem karbowane. Kwiaty czerwono-fioletowe lub purpurowo-różowe z ciemniejszymi prążkami, skupione po 2-6 w kątach liści. Szypułki kwiatowe odstająco owłosione. Owocem jest rozłupnia. Występuje na przydrożach, rumowiskach, miedzach, przy zabudowaniach.

Surowcem zielarskim jest kwiat ślazu dzikiego (Flos Malvae sylvestris) i liść (Folium Malvae). Zbioru kwiatów dokonuje się stopniowo w miarę ich rozkwitania w dni pogodne i po obeschnięciu rosy. Zrywa się je z kielichem, lecz bez szypułek. Liście zbiera się w pełni rozwinięte, bez ogonków, zdrowe, bez rdzy. Zebrany surowiec suszy się w suszarniach naturalnych albo ogrzewanych w temperaturze do 35°C, po rozłożeniu cienką warstwą.
Kwiaty ślazu zawierają śluz (2,5 – 6%), cukry, sole mineralne, garbniki, glikozydy antocyjanowe (malwinę, malwidynę, delfinidynę). Liście ślazu zawierają śluz (około 8%), witaminę C, prowitaminę A.

Kwiat i liście ślazu stosowane są w lecznictwie przede wszystkim w nieżytach górnych dróg oddechowych, zwykle w mieszankach z innymi ziołami. Szczególnie w tzw. suchym kaszlu i stanach zapalnych gardła i krtani. Zewnętrznie w postaci okładów na rany, wrzody, egzemy, czyraki itp., także do płukania jamy ustnej i gardła, do irygacji przy upławach oraz do kąpieli w schorzeniach skóry. Z kwiatów ślazu otrzymuje się zielony barwnik.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Czyraki, Egzema, Kaszel, Kwiaty, Liście, Nieżyt gardła, Nieżyt oskrzeli, S, Surowiec zielarski. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.