Słonecznik zwyczajny – Helianthus annus

Słonecznik zwyczajny – Helianthus annus
Roślina roczna, 1-2 m wysokości uprawiana przede wszystkim dla jadalnych nasion, zawierających białko i około 40 proc. tłuszczu, a także w celach dekoracyjnych.

Surowcem zielarskim jest kwiat (języczkowy) słonecznika (Flos Helianthi). Kwiaty języczkowe ostrożnie wyskubuje się z koszyczków po zapyleniu się kwiatów rurkowych. Suszy się w suszarni naturalnej, zacienionej lub w lekko podwyższonej temperaturze. Dobrze zebrany i wysuszony surowiec powinien składać się z kwiatów języczkowatych, barwy żółtej. Kwiat słonecznika zawiera flawonoidy, związki antocyjanowe, karotenoidy, gorycz – heliantynę, cholinę, betainę, olejek eteryczny, saponozydy trój terpenowe.

Stosowany jest jako środek przeciwgorączkowy w przeziębieniach, nieżytach górnych dróg oddechowych, grypie i anginie. Jako tzw. lek gorzki pobudza, apetyt i ułatwia trawienie w nieżytach żołądka i zaburzeniach trawienia na tle niedostatecznego wydzielania soków trawiennych. Zewnętrznie korzystnie działa w krwawych wybroczynach, przy stłuczeniach, krwiakach, uszkodzeniach naskórka.

Nalewka spirytusowa: 5 łyżek świeżych kwiatów zalać spirytusem (1/2 szklanki). Odstawić w chłodne i ciemne miejsce na dwa tygodnie. Wycisnąć. Pić 3 razy dziennie po 30 kropli rozpuszczonych w chłodnej wodzie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Kwiaty, Nieżyt oskrzeli, Przeciwgorączkowe, Przeziębienie, S, Surowiec zielarski. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.