Wierzba biała – Salix alba L.

Wierzba biała – Salix alba L. (wierzba srebrna, wierzbina).
Drzewo do 20 m wysokości.

Surowcem zielarskim jest kora – Cortex Salicis. Surowiec pozyskuje się także z innych gatunków wierzb: wierzby kruchej – Salix fragilis, wierzby pięciopręcikowej – Salix pentandra, wikliny – Salix purpurea.

Korę pozyskuje się wiosną, przed wytworzeniem liści, z drzew ściętych lub ogławianych. Z dwu lub czteroletnich gałęzi usuwa się boczne gałązki i zdejmuje korę odcinkami długości około 20 cm. Kora powinna mieć kształt rurek. Suszy się ją w przewiewnym miejscu, na słońcu. Kora wierzby zawiera glukozydy fenolowe, min. salicynę, flawonoidy, garbniki. Najważniejsze znaczenie ma salicyna, która w organizmie rozpada się do kwasu salicylowego działającego przeciwgorączkowo, odkażająco, przeciwbólowo i przeciwreumatycznie. Flawonoidy działają moczopędnie i uspokajająco, a garbniki ściągające.

Odwary z kory wierzbowej stosuje się przy chorobach gorączkowych, przewlekłych biegunkach, niektórych dolegliwościach żołądkowych, a także jako środek uśmierzający ból. Pomocniczo stosuje się go w leczeniu gośćca i bólów stawowych. Polecany bywa przy migrenie, bezsenności, pobudzeniu nerwowym i nerwobólach. Zewnętrznie używa się go do wzmacniających kąpieli, płukań i okładów na trudno gojące się rany, bakteryjne zakażenia skóry oraz nadmierną potliwość nóg.

Odwar: 1 łyżkę drobno pociętej kory zalać szklanką wrzątku, gotować przez 10 minut i odcedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie po 1 szklance odwaru lub stosować do okładów i kąpieli.

Odwar z dodatkiem malin: Po 1 łyżce kory wierzbowej i owoców malin zalać 1 szklanką wrzątku i gotować przez 10 minut. Pić 2-5 razy dziennie po pół szklanki przy chorobach gorączkowych.

Gałązki wierzby wykorzystuje się w wikliniarstwie. Odwar z kory z dodatkiem ługu farbuje wełnę i jedwab na kolor cynobrowy, a z ałunem na żółty. Kotki kwiatostanowe używane są do produkcji orzeźwiającej wody kolońskiej.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Kora, Surowiec zielarski, W. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.