Wrzos zwyczajny – Calluna vulgaris (L.) Hull

Wrzos zwyczajny – Calluna vulgaris (L.) Hull (wrzost).
Krzewinka osiągająca wysokość 30-70 cm. Gałązki gęsto ulistnione, liście igiełkowate do 2 mm długości. Kwiatostanem jest jednostronne grono na szczycie gałązek. Kwiaty dzwonkowate blado-liliowo-różowe. Kwiaty są trwałe, nie opadają po przekwitnieniu zasychają i długo pozostają na roślinie. Owocem jest omszona torebka. Występuje na wrzosowiskach, w borach sosnowych, na piaszczystych glebach. Gatunek jest pospolity.

Surowcem zielarskim jest kwiat – Flos Callunae, niekiedy stosuje się szczyty pędów – Herba Callunae. Zbiór kwiatów przeprowadza się w początkach kwitnienia, ścina się kwitnące, nie zdrewniałe pędy. Suszy się w suszarniach naturalnych, zaciemnionych lub ogrzewanych do 40°C. Surowiec zawiera garbniki, flawonoidy, alkaloid erykodynę, arbutynę, ślady olejku eterycznego, związki nieorganiczne (min. azotan potasu i krzemionka), substancję goryczową.

Wykazuje działania moczopędne, przeciwbakteryjne, pobudzające czynności żołądka, przeciwzapalne i słabo ściągające.
Napary z kwiatu wrzosu stosuje się przy nieżytach pęcherza, zapaleniu miedniczek nerkowych, odmiedniczkowym zapaleniu nerek, nieżytach przewodu pokarmowego, łagodnych biegunkach, niedostatecznym wydzielaniu soku żołądkowego. W kamicy nerkowe] stosuje się z innymi ziołami. Pomocniczo używa się przy dnie, gośćcu, stanach podniecenia nerwowego i bezsenności oraz chorobach wątroby. Kwiat wrzosu wchodzi w skład mieszanek ziołowych do mycia jasnych włosów. Zapobiega ich wypadaniu.

Wrzos ma pewne znaczenie gospodarcze jako roślina miododajna. Miód wrzosowy jest poszukiwanym i cenionym produktem.
Odwar a młodych gałęzi barwi na kolor żółtoczerwony.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Kwiaty, Pęd, Surowiec zielarski, W. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.