Żarnowiec miotlasty – Sarothamnus scoparius (L.) Wimm.

Żarnowiec miotlasty – Sarothamnus scoparius (L.) Wimm. (janowiec miotlasty, szczodrzenica miotłowa, miotlicha, mietlica, witeczka, barszczewnik, zajęczy groch).
Krzew o wysokości 50-200 cm o silnie rozgałęzionych pędach. Gałązki wzniesione, kanciaste, o zielonej barwie. Liście ogonkowe, trójlistkowe, o listkach odwrotnie jajowatych, spodem gęsto, przylegająco owłosionych. Okazale, żółte kwiaty wyrastające z kątów liści, skupione są w grona. Owocem jest gęsto owłosiony strąk. Żarnowiec występuje w suchych borach sosnowych i mieszanych, na porębach, wrzosowiskach, przy drogach leśnych. Niekiedy dziczeje wysiewany na paszę dla zwierzyny leśnej.

Surowcem leczniczym jest ziele – Herba Scoparii (Herba Sarothamni scoparii).

Napary z żarnowca wykazują silne działanie nasercowe dzięki zawartości sparteiny i moczopędne. Aby uniknąć zatrucia poleca się do zażywania gotowe preparaty z żarnowca o znanej zawartości substancji czynnych. Stosuje się je przy migotaniu przedsionków, dodatkowych skurczach serca, a także podczas porodu, gdy słabną skurcze macicy. Pamiętać jednak należy, że preparaty te mogą być stosowane jedynie pod opieką lekarza. W medycynie ludowej napary z ziela stosowane są przy przewlekłym gośćcu, chorobach wątroby, nerek i przy zaparciach, a także puchlinie wodnej. Napary z kwiatu stosuje się jako środek moczopędny. Zewnętrznie napar z ziela bywa stosowany przy egzemach, bolesnych wrzodach i czyrakach.

Odwar z kwiatów farbuje tkaniny na żółto. Nazwy ludowe żarnowca wywodzą się z powszechnego zastosowania tej rośliny do wyrobu mioteł. Z włókna dawniej otrzymywano przędzę.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Alfabetyczny spis roślin, Z, Ziele. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.